Uboa-Impossible-Light---Philippe-Grandrieux-Unrest-Trilogy---Mediums-of-Kinetic-Art-[English-(auto-generated)]-[DownloadYoutubeSubtitles.com].srt Polish (pl) subtitles
Download subtitles
Subtitle preview:
1
00:00:00,240 --> 00:00:04,560
Metf States w wywiadzie z Astral Noise
2
00:00:02,320 --> 00:00:06,640
ostatecznie pochodzenie mojej
3
00:00:04,560 --> 00:00:09,120
depresji jest przewyznaczone. Wszystko
4
00:00:06,640 --> 00:00:12,040
od dysforii, codziennej transfobii,
5
00:00:09,120 --> 00:00:14,320
żałoba, nieodwzajemniona miłość, chora
6
00:00:12,040 --> 00:00:16,480
psychicznie miłość, dziwność i spora
7
00:00:14,320 --> 00:00:18,439
dawka losowości wszystko to się miesza.
8
00:00:16,480 --> 00:00:20,800
Nie ma jednej rzeczy, zwłaszcza nie
9
00:00:18,439 --> 00:00:23,039
czegoś takiego jak brak równowagi
10
00:00:20,800 --> 00:00:25,680
chemicznej, która to powoduje. Depresja
11
00:00:23,039 --> 00:00:27,400
jest często po prostu socjoekonomicznym
12
00:00:25,680 --> 00:00:30,039
wyobcowaniem z powodu chorego społeczeństwa
13
00:00:27,400 --> 00:00:32,880
lub sposobu produkcji, a nie czymś
14
00:00:30,039 --> 00:00:34,879
jedynie indywidualnym. Mam nadzieję,
15
00:00:32,880 --> 00:00:37,320
że ten element jest widoczny w pracy.
16
00:00:34,879 --> 00:00:40,039
Jako miłośniczka zarówno filmu, jak i
17
00:00:37,320 --> 00:00:42,320
muzyki, jednym z moich ulubionych
18
00:00:40,039 --> 00:00:43,640
wzorów postów do tworzenia na Instagramie
19
00:00:42,320 --> 00:00:45,960
jest porównanie film/album. Robiłam
20
00:00:43,640 --> 00:00:47,960
posty na temat różnych podgatunków
21
00:00:45,960 --> 00:00:50,520
muzyki, w których próbuję określić
22
00:00:47,960 --> 00:00:52,120
cechy, które składają się na dany
23
00:00:50,520 --> 00:00:54,160
gatunek i przetłumaczyć je na film, aby
24
00:00:52,120 --> 00:00:56,160
stworzyć kilka mini list kanonów.
25
00:00:54,160 --> 00:00:58,039
Planuję wykorzystać te istniejące posty
26
00:00:56,160 --> 00:01:00,879
do tworzenia filmów na tematy, które
27
00:00:58,039 --> 00:01:03,760
zostały już omówione na moim profilu,
28
00:01:00,879 --> 00:01:06,200
ale chciałam rozpocząć tę serię na
29
00:01:03,760 --> 00:01:08,720
YouTube od porównania pojedynczego
30
00:01:06,200 --> 00:01:11,320
albumu do filmu. Trilogy yuboa to projekt
31
00:01:08,720 --> 00:01:13,439
muzyczny australijskiej Zandry metf.
32
00:01:11,320 --> 00:01:15,479
Jej praca nigdy nie pozostaje
33
00:01:13,439 --> 00:01:18,040
statyczna w formie. Gatunki Drone noise,
34
00:01:15,479 --> 00:01:20,759
ambient, industrial, dark wave i metal
35
00:01:18,040 --> 00:01:22,920
są dekonstruowane w całej jej
36
00:01:20,759 --> 00:01:25,200
dyskografii. The origin of my depression,
37
00:01:22,920 --> 00:01:26,920
jej najbardziej znany album, został
38
00:01:25,200 --> 00:01:28,799
wydany w 2019 roku i zyskał popularność
39
00:01:26,920 --> 00:01:31,759
w Internecie za pośrednictwem forów
40
00:01:28,799 --> 00:01:33,880
muzycznych. Dźwiękowo surowy w
41
00:01:31,759 --> 00:01:36,439
najbardziej intrygujący sposób. Można
42
00:01:33,880 --> 00:01:38,079
dokonać współczesnych porównań z
43
00:01:36,439 --> 00:01:39,880
pracami innych artystów, takich jak Lingua
44
00:01:38,079 --> 00:01:41,680
Ignotus, Caligula, Sho shoes, Ignore
45
00:01:39,880 --> 00:01:43,200
Grief i nod their tongues. Jest w tym
46
00:01:41,680 --> 00:01:45,759
cały straszny przepych perwersji. Metf
47
00:01:43,200 --> 00:01:47,719
sit's planning for burial jako jedna z
48
00:01:45,759 --> 00:01:49,280
głównych inspiracji dla The origin of
49
00:01:47,719 --> 00:01:50,880
my depression, który również należy do
50
00:01:49,280 --> 00:01:53,280
tej samej wytwórni, The Flenser. Wcześniejsze
51
00:01:50,880 --> 00:01:55,079
jej rozwój jako artystki.
52
00:01:53,280 --> 00:01:57,360
"Home Safe", kolaboracja ze
53
00:01:55,079 --> 00:01:59,119
Slumber Kitty, uważam za szczególnie
54
00:01:57,360 --> 00:02:01,520
niedocenioną. Nie można się pomylić
55
00:01:59,119 --> 00:02:02,840
z post-rockiem i infuzją. Polecam
56
00:02:01,520 --> 00:02:04,200
przynajmniej posłuchać "Origin of My
57
00:02:02,840 --> 00:02:06,719
Depression" przed obejrzeniem reszty
58
00:02:04,200 --> 00:02:08,920
wideo. Album jest tematycznie
59
00:02:06,719 --> 00:02:10,959
bezwzględny i niszczący, wrzucając
60
00:02:08,920 --> 00:02:12,720
słuchacza w otchłań bólu,
61
00:02:10,959 --> 00:02:15,160
generując niepohamowaną, namacalną
62
00:02:12,720 --> 00:02:17,519
surowość. Metcafe dekonstruuje naszą
63
00:02:15,160 --> 00:02:19,879
strefę komfortu słuchowego, przeciwstawiając
64
00:02:17,519 --> 00:02:21,879
ambiens surowemu hałasowi. To tutaj
65
00:02:19,879 --> 00:02:23,319
kanalizuje ułamek bólu, którego
66
00:02:21,879 --> 00:02:25,120
doświadcza tak wielu ludzi w trakcie
67
00:02:23,319 --> 00:02:27,280
tranzycji i zmagających się ze
68
00:02:25,120 --> 00:02:29,959
zdrowiem psychicznym, dając
69
00:02:27,280 --> 00:02:31,680
słuchaczowi szansę na empatię oraz
70
00:02:29,959 --> 00:02:33,959
doświadczenie. Każda cząsteczka powietrza
71
00:02:31,680 --> 00:02:36,319
zamienia się tutaj w kosmiczną
72
00:02:33,959 --> 00:02:38,440
maszynerię, dając jedyny w swoim
73
00:02:36,319 --> 00:02:40,560
rodzaju wstrząs sensoryczny. "Impossible
74
00:02:38,440 --> 00:02:42,120
Light" zostało wydane 28 czerwca
75
00:02:40,560 --> 00:02:44,840
tego roku, przyjemnie zaskakując nas,
76
00:02:42,120 --> 00:02:46,640
fanów. To jeden z moich ulubionych
77
00:02:44,840 --> 00:02:48,599
albumów wydanych w tej dekadzie,
78
00:02:46,640 --> 00:02:50,879
poruszający podobne tematy jak
79
00:02:48,599 --> 00:02:52,959
"Origin of My Depression", takie jak
80
00:02:50,879 --> 00:02:54,959
dysforia płciowa i choroba psychiczna.
81
00:02:52,959 --> 00:02:57,200
Pojawia się nowa iskierka optymizmu,
82
00:02:54,959 --> 00:03:00,200
zarówno w tytule, jak i okładce.
83
00:02:57,200 --> 00:03:02,959
Amalgamat doświadczeń, które czynią
84
00:03:00,200 --> 00:03:05,200
stagnację bezużyteczną. Samozwańcza
85
00:03:02,959 --> 00:03:07,120
kinematyczna hiper-hałaśliwa tożsamość.
86
00:03:05,200 --> 00:03:10,040
Ambitny dronowy filar Lawrence English
87
00:03:07,120 --> 00:03:12,000
opanował całość dzieła. Nagrania terenowe
88
00:03:10,040 --> 00:03:14,080
Meta, w szczególności, są bliskie
89
00:03:12,000 --> 00:03:16,040
jego. Płyta dźwiękowo odzwierciedla
90
00:03:14,080 --> 00:03:17,480
sztukę widoczną na okładce. Jasne światło
91
00:03:16,040 --> 00:03:19,680
świeci, wabiąc tych, którzy na nie
92
00:03:17,480 --> 00:03:21,879
patrzą. Jest silne, ale pozornie czyste,
93
00:03:19,680 --> 00:03:23,879
ostatecznie skazane na osiągnięcie
94
00:03:21,879 --> 00:03:26,120
celu prędzej czy później. Ściany się
95
00:03:23,879 --> 00:03:28,000
zbliżają, a pozostałości skorodowanego
96
00:03:26,120 --> 00:03:30,239
betonu są widoczne pod surowością
97
00:03:28,000 --> 00:03:32,159
samej wiązki. Zaczerpnięte z opisu
98
00:03:30,239 --> 00:03:34,319
"Bank Camp", Metcafe zachowała
99
00:03:32,159 --> 00:03:36,599
teksty tej płyty jako kapsułę czasu
100
00:03:34,319 --> 00:03:39,599
katastrofalnych wzlotów i upadków
i szybko zmieniających się środowisk.
101
00:03:36,599 --> 00:03:39,599
2018 do
102
00:03:39,799 --> 00:03:44,920
20123 utwór otwierający phalates wysyła
103
00:03:42,879 --> 00:03:47,080
elektryczne metaliczne pogłosy przez
104
00:03:44,920 --> 00:03:49,680
powietrze. Wyobraź sobie, że jesteś
105
00:03:47,080 --> 00:03:52,439
uwięziony wewnątrz obwodu drukowanego.
106
00:03:49,680 --> 00:03:55,120
Gra pomiędzy krzykiem a dronem jest
107
00:03:52,439 --> 00:03:58,040
wyraźna, przypominająca doświadczenie
108
00:03:55,120 --> 00:03:59,799
poza ciałem poprzez czystą pulsującą
109
00:03:58,040 --> 00:04:01,920
ludzką emocję. Wyrażanie słyszalnych
110
00:03:59,799 --> 00:04:04,680
właściwości tego albumu słowami nie
111
00:04:01,920 --> 00:04:06,439
wydaje się właściwe. Jej muzyka
112
00:04:04,680 --> 00:04:08,680
przekracza logiczne tłumaczenie, podobnie
113
00:04:06,439 --> 00:04:11,000
jak filmowiec, o którym zamierzam
114
00:04:08,680 --> 00:04:13,640
dyskutować. Podczas gdy treść liryczna
115
00:04:11,000 --> 00:04:15,360
albumu pozostaje ważna, to kinowe
116
00:04:13,640 --> 00:04:18,040
przedstawienie pejzaży dźwiękowych
117
00:04:15,360 --> 00:04:19,639
wyczarowanych przez produkcję jest
118
00:04:18,040 --> 00:04:21,880
tym, co chciałbym szczególnie podkreślić.
119
00:04:19,639 --> 00:04:23,759
Niektórzy muzycy utożsamiają się ściśle
120
00:04:21,880 --> 00:04:26,280
z zasadami poezji. Wielu w gatunku
121
00:04:23,759 --> 00:04:28,199
piosenkarzy i autorów piosenek dąży
122
00:04:26,280 --> 00:04:30,160
do wykorzystania swojej lirycznej
123
00:04:28,199 --> 00:04:32,680
sprawności, aby wywołać emocje. Jeden
124
00:04:30,160 --> 00:04:34,720
z moich ulubionych artystów wszech
125
00:04:32,680 --> 00:04:37,000
czasów, Jason Molina, który pracował
126
00:04:34,720 --> 00:04:39,320
głównie w projektach Songs: Ohia i
127
00:04:37,000 --> 00:04:41,759
The Magnolia Electric Company, opiera
128
00:04:39,320 --> 00:04:44,639
swoje teksty na powtórzeniach i
129
00:04:41,759 --> 00:04:46,520
sugestywnym, ale prostym języku.
130
00:04:44,639 --> 00:04:49,479
Instrumentacja w albumie Didn't It Rain
131
00:04:46,520 --> 00:04:51,440
jest napędzana przez te poetyckie
132
00:04:49,479 --> 00:04:53,880
rozważania, kruche i ulotne. Każde
133
00:04:51,440 --> 00:04:55,560
wypowiedziane słowo ma pierwszeństwo
134
00:04:53,880 --> 00:04:57,639
ponad wszystkim, ustanawiając dynamikę,
135
00:04:55,560 --> 00:04:59,680
która znacznie różni się od gatunków,
136
00:04:57,639 --> 00:05:03,080
które kładą większy nacisk na
137
00:04:59,680 --> 00:05:04,720
instrumentację. Istniała mała grupa
138
00:05:03,080 --> 00:05:06,919
reżyserów, których twórczość, jak
139
00:05:04,720 --> 00:05:09,680
twierdzę, musi pozostać wyłącznie
140
00:05:06,919 --> 00:05:11,680
w obrębie medium kinowego. Francuski
141
00:05:09,680 --> 00:05:14,039
twórca Philippe Grandrieux jest tego
142
00:05:11,680 --> 00:05:15,800
doskonałym przykładem, posiadając
143
00:05:14,039 --> 00:05:17,720
cechy w swojej filmografii, które są
144
00:05:15,800 --> 00:05:19,720
porównywalne z cechami Leightona
145
00:05:17,720 --> 00:05:22,199
Pierce'a i Charlotte Robertson. Pełno-
146
00:05:19,720 --> 00:05:24,280
metrażowe narracyjne dzieła Grandrieux,
147
00:05:22,199 --> 00:05:26,919
cienko zamaskowane w prezentacji, w
148
00:05:24,280 --> 00:05:28,919
szczególności zachowują swoją awangardową
149
00:05:26,919 --> 00:05:31,080
wrażliwość poprzez pozbawianie bloków
150
00:05:28,919 --> 00:05:33,800
budulcowych struktury kinematograficznej
151
00:05:31,080 --> 00:05:35,520
Medium. Do muzyki Meta podchodzę z
152
00:05:33,800 --> 00:05:37,039
podobnego punktu widzenia. Utwór
153
00:05:35,520 --> 00:05:39,440
"Endocrine Disruptor" kanalizuje
154
00:05:37,039 --> 00:05:41,800
walkę między racjonalnością a emocjami,
155
00:05:39,440 --> 00:05:44,199
gdy instrumentacja i wokale walczą o
156
00:05:41,800 --> 00:05:46,000
strukturalny rozgłos, zagadka i
157
00:05:44,199 --> 00:05:48,520
węzeł gordyjski, każdy zaczyna się od
158
00:05:46,000 --> 00:05:50,639
gęstych warstw, przebłyski destrukcji
159
00:05:48,520 --> 00:05:52,120
ujawniają się przez powtarzanie. Najlepszy
160
00:05:50,639 --> 00:05:54,039
sposób, w jaki mogę opisać jej kinowe
161
00:05:52,120 --> 00:05:56,680
oddanie, to gdyby czarna dziura
162
00:05:54,039 --> 00:05:58,759
zapadła się w sobie. Rytm zaczyna
163
00:05:56,680 --> 00:06:00,919
przejmować prym, powoli bębny
164
00:05:58,759 --> 00:06:03,080
pozornie prowadzą melstrom energii
165
00:06:00,919 --> 00:06:05,240
dalej w otchłań. Jeśli nigdy nie
166
00:06:03,080 --> 00:06:07,039
słyszałeś wcześniej tej piosenki, szanse
167
00:06:05,240 --> 00:06:09,039
są takie, że to, co słyszalnie
168
00:06:07,039 --> 00:06:11,759
wyobrażasz sobie na podstawie tego, co
169
00:06:09,039 --> 00:06:14,400
właśnie ci opisałem, nie pasowałoby do
170
00:06:11,759 --> 00:06:17,479
rzeczywistego brzmienia utworu. Maram
171
00:06:14,400 --> 00:06:19,479
Webster w słowniku definiuje słowo
172
00:06:17,479 --> 00:06:22,400
"kinetyczny" jako odnoszące się do ruchu
173
00:06:19,479 --> 00:06:25,319
ciał materialnych oraz sił i energii
174
00:06:22,400 --> 00:06:27,919
z nimi związanych. Sztuka kinetyczna jest
175
00:06:25,319 --> 00:06:30,599
interpretowana jako sztuka, taka jak
176
00:06:27,919 --> 00:06:32,759
rzeźba lub asamblaż z częściami
177
00:06:30,599 --> 00:06:34,599
mechanicznymi, które można wprawić w ruch.
178
00:06:32,759 --> 00:06:36,520
Muzyka Meta odnosi się do pierwszego
179
00:06:34,599 --> 00:06:38,120
terminu, moim zdaniem. Jej doświadczenie
180
00:06:36,520 --> 00:06:41,120
bycia osobą transpłciową, którym się z
181
00:06:38,120 --> 00:06:43,759
nami dzieli, jest przekazywane przez
182
00:06:41,120 --> 00:06:45,919
intensywne portrety energii, które
183
00:06:43,759 --> 00:06:48,599
daje nam w swoich piosenkach. Gran Rio
184
00:06:45,919 --> 00:06:50,400
przetwarza procesy ludzkiej energii na
185
00:06:48,599 --> 00:06:52,160
siły mechaniczne w swoich filmach. Ruch
186
00:06:50,400 --> 00:06:54,360
ustępuje miejsca światłu i cieniowi.
187
00:06:52,160 --> 00:06:56,319
Wiele moich ulubionych filmów
188
00:06:54,360 --> 00:06:57,919
eksperymentalnych ma tendencję do
189
00:06:56,319 --> 00:06:59,840
generowania uczuć, za którymi jakoś
190
00:06:57,919 --> 00:07:01,400
tęsknię, ale których nigdy tak naprawdę
191
00:06:59,840 --> 00:07:02,759
nie realizuję, że w ogóle istniały.
192
00:07:01,400 --> 00:07:04,560
Poruszę ten temat szerzej w przyszłym
193
00:07:02,759 --> 00:07:06,960
wideo poświęconym awangardzie, ale ważne
194
00:07:04,560 --> 00:07:08,360
jest zrozumienie różnic między
195
00:07:06,960 --> 00:07:11,160
tradycyjną strukturą narracyjną,
196
00:07:08,360 --> 00:07:13,280
nieliniową strukturą narracyjną i
197
00:07:11,160 --> 00:07:15,800
strukturą nienarracyjną. To samo powinno
198
00:07:13,280 --> 00:07:18,039
być stosowane do tego, co stanowi
199
00:07:15,800 --> 00:07:19,599
eksperyment samo w sobie. Atrybucja,
200
00:07:18,039 --> 00:07:22,080
która moim zdaniem może być łatwo
201
00:07:19,599 --> 00:07:24,039
miesiące popołudniowego ducha Hansa R.
202
00:07:22,080 --> 00:07:26,240
przed śniadaniem i Dudley Murphy'ego
203
00:07:24,039 --> 00:07:28,400
balet mechanique są ściśle
204
00:07:26,240 --> 00:07:30,560
powiązane z ruchami artystycznymi
205
00:07:28,400 --> 00:07:32,639
założonymi poza kinem, takimi jak dataizm
206
00:07:30,560 --> 00:07:34,919
kubizm i surrealizm. Istnieje
207
00:07:32,639 --> 00:07:37,240
obfitość ciężkiego dyskursu akademickiego
208
00:07:34,919 --> 00:07:38,800
otaczającego je jako całość, który
209
00:07:37,240 --> 00:07:41,160
czasami daje wrażenie szkoły filmowej.
210
00:07:38,800 --> 00:07:43,080
I choć historia sztuki często
211
00:07:41,160 --> 00:07:46,720
pokrywa się z eksperymentami w kinie,
212
00:07:43,080 --> 00:07:49,319
prostota jest równie łatwa do
213
00:07:46,720 --> 00:07:51,639
odkrycia. Podczas gdy gatunki często
214
00:07:49,319 --> 00:07:53,479
funkcjonują jako kategoryczne
215
00:07:51,639 --> 00:07:55,039
skojarzenia, lekka struktura nie powinna
216
00:07:53,479 --> 00:07:57,800
być postrzegana jako próba zbytniego
217
00:07:55,039 --> 00:07:59,840
skomplikowania doświadczenia dla słuchacza.
218
00:07:57,800 --> 00:08:01,479
Metf States: Myślę, że kilku muzyków
219
00:07:59,840 --> 00:08:04,280
znałoby już ideę posiadania czegoś w
220
00:08:01,479 --> 00:08:07,000
głowie, dźwięku, który istnieje pomiędzy
221
00:08:04,280 --> 00:08:09,400
już istniejącymi pomysłami w gatunkach,
222
00:08:07,000 --> 00:08:11,680
czy jest on całkowicie unikalny, jest
223
00:08:09,400 --> 00:08:13,720
subiektywne i całkowicie drugorzędne
224
00:08:11,680 --> 00:08:16,000
wobec idei wydobycia czegoś z mojej
225
00:08:13,720 --> 00:08:17,879
głowy do zewnętrznej rzeczywistości. Wiele
226
00:08:16,000 --> 00:08:19,800
z tego to po prostu tłumaczenie muzyki,
227
00:08:17,879 --> 00:08:22,039
która domyślnie gra w mojej głowie. To
228
00:08:19,800 --> 00:08:23,879
trochę jak pisanie automatyczne. Czasami
229
00:08:22,039 --> 00:08:25,680
muzycy i filmowcy przekładają osobiste
230
00:08:23,879 --> 00:08:27,840
do dzieł, które przekazują uczucie
231
00:08:25,680 --> 00:08:30,840
w inny sposób powstrzymywane przez inne
232
00:08:27,840 --> 00:08:32,760
formy ekspresji. Na przykład film Ala
233
00:08:30,840 --> 00:08:35,120
Wonga "Noc" z 1977 roku, Twin Peaks,
234
00:08:32,760 --> 00:08:37,159
łączy doświadczenie podróży przez San
235
00:08:35,120 --> 00:08:39,120
Francisco z dźwiękiem fal oceanu. Jeden
236
00:08:37,159 --> 00:08:41,080
z moich ulubionych filmowców, James Benning,
237
00:08:39,120 --> 00:08:44,399
kanalizuje moc zawartą w lokacjach, w
238
00:08:41,080 --> 00:08:47,080
przeciwieństwie do nikogo innego. Film
239
00:08:44,399 --> 00:08:49,120
Benninga z 2004 roku "10 Skies" to, jak
240
00:08:47,080 --> 00:08:51,160
zgadliście, 10 ujęć nieba. Podczas gdy
241
00:08:49,120 --> 00:08:53,480
teoretycznie tak, każdy mógłby z łatwością
242
00:08:51,160 --> 00:08:55,680
wyjść teraz na zewnątrz i nakręcić 10
243
00:08:53,480 --> 00:08:57,800
ujęć nieba, intencja i uczucie stojące
244
00:08:55,680 --> 00:08:59,279
za filmem Benninga pozostają jego, dopóki
245
00:08:57,800 --> 00:09:01,440
nie zostaną podzielone z nami. Za każdym
246
00:08:59,279 --> 00:09:03,880
razem, gdy myślę o jego pracy, znajduję
247
00:09:01,440 --> 00:09:05,920
nowe drogi eksploracji. Weźmy na przykład
248
00:09:03,880 --> 00:09:08,800
"Loss", który zawiera 35 ujęć z Los
249
00:09:05,920 --> 00:09:11,680
Angeles, każde trwające 2 i 1/2 minuty.
250
00:09:08,800 --> 00:09:13,200
Pod koniec filmu staje się to twoje miasto
251
00:09:11,680 --> 00:09:16,000
jeśli nigdy nie byłeś w realnej
252
00:09:13,200 --> 00:09:18,320
lokalizacji. Kino nienarracyjne to
253
00:09:16,000 --> 00:09:21,240
nie tylko rzucanie losowej symboliki
254
00:09:18,320 --> 00:09:22,839
na ekran, by wywołać nadmierną
255
00:09:21,240 --> 00:09:25,399
analizę, ale często próba przetłu-
256
00:09:22,839 --> 00:09:27,720
maczenia uczucia lub odpowiedzenia na
257
00:09:25,399 --> 00:09:30,320
proste pytanie. W przypadku Gran Rio
258
00:09:27,720 --> 00:09:32,519
pytanie brzmi: skąd pochodzą obrazy?
259
00:09:30,320 --> 00:09:34,640
Zapuszcza się w nieznane za pomocą
260
00:09:32,519 --> 00:09:36,440
niefiltrowanych środków, uchwycając
261
00:09:34,640 --> 00:09:38,360
strumień świadomości osiągalny
262
00:09:36,440 --> 00:09:39,839
jedynie dzięki hybrydowości kina.
263
00:09:38,360 --> 00:09:41,880
Jeśli widzieliście kilka moich innych
264
00:09:39,839 --> 00:09:43,959
filmów, wiecie o moim uznaniu dla
265
00:09:41,880 --> 00:09:46,079
filmu strukturalnego. Wykorzystując
266
00:09:43,959 --> 00:09:47,640
tempo tego gatunku, utrwala się
267
00:09:46,079 --> 00:09:49,440
jeden temat, pozwalając widzowi
268
00:09:47,640 --> 00:09:52,279
poruszać się po przestrzeni, która
269
00:09:49,440 --> 00:09:54,440
staje się znajoma poprzez wydłużenie
270
00:09:52,279 --> 00:09:56,720
czasowe. Mroczna atmosfera ambientowa
271
00:09:54,440 --> 00:09:58,880
zawarta w pracy Mety jest podobna w
272
00:09:56,720 --> 00:10:00,880
swoim związku z czasem. Słyszalna
273
00:09:58,880 --> 00:10:02,800
martwa przestrzeń wypełniona jest
274
00:10:00,880 --> 00:10:04,600
połączeniem czasu z ciszą, pozwalają-
275
00:10:02,800 --> 00:10:06,560
c każdemu przejściu płynąć z łatwo-
276
00:10:04,600 --> 00:10:08,399
ścią. Początek utworu "Pattern
277
00:10:06,560 --> 00:10:10,000
Screamers" zawiera wstęp oparty na
278
00:10:08,399 --> 00:10:12,600
instrumentach smyczkowych. To tak,
279
00:10:10,000 --> 00:10:15,440
jakby anioł pracował nad stłumieniem
280
00:10:12,600 --> 00:10:17,480
posępności, która nie chce być
281
00:10:15,440 --> 00:10:19,279
powstrzymana. Gardłowe krzyki wyda-
282
00:10:17,480 --> 00:10:20,880
ją się. Barwa uwalnia się wśród
283
00:10:19,279 --> 00:10:22,640
chaosu, a cisza unosi się w tle,
284
00:10:20,880 --> 00:10:24,959
współodczuwając podróż Mety. Przy-
285
00:10:22,640 --> 00:10:26,640
czynia się to do znaczenia dzieła,
286
00:10:24,959 --> 00:10:28,720
nadając mu kontekst nieograniczony
287
00:10:26,640 --> 00:10:31,160
przez ludzkość. Jej myśli zamanifes-
288
00:10:28,720 --> 00:10:33,399
towały się poprzez muzykę, kanałując
289
00:10:31,160 --> 00:10:35,800
moc słowa mówionego za pomocą
290
00:10:33,399 --> 00:10:37,360
medium nieograniczonego ogranicze-
291
00:10:35,800 --> 00:10:39,680
niami permutacji. Słowa mają pozór
292
00:10:37,360 --> 00:10:42,079
uniwersalności, oryginalna instru-
293
00:10:39,680 --> 00:10:43,880
mentacja nie. Nikt nigdy nie mógłby
294
00:10:42,079 --> 00:10:46,160
wygenerować tych samych dźwięków co
295
00:10:43,880 --> 00:10:48,040
ona. Każda struktura medium toruje
296
00:10:46,160 --> 00:10:50,320
drogę autoreferencyjności. Cel od-
297
00:10:48,040 --> 00:10:53,079
blokowuje znaczenie, a klucz zostaje
298
00:10:50,320 --> 00:10:54,720
przekazany widzowi przez artystę.
299
00:10:53,079 --> 00:10:57,399
Po co zawracać sobie głowę wyjściem
300
00:10:54,720 --> 00:10:59,519
na zewnątrz, skoro cała trawa jest
301
00:10:57,399 --> 00:11:01,399
to dzieło nienarracyjne dotyczące
302
00:10:59,519 --> 00:11:03,440
kształtów ludzkiego ciała i jego
303
00:11:01,399 --> 00:11:05,480
związku z naszym środowiskiem, podobne do
304
00:11:03,440 --> 00:11:07,639
sztuki performatywnej, jak niemożliwe
305
00:11:05,480 --> 00:11:09,959
światło intensywne uczucia znajdują się między
306
00:11:07,639 --> 00:11:12,399
dynamicznymi kontrastującymi siłami światła i
307
00:11:09,959 --> 00:11:15,440
ciemności, zamglony ruch uwięziony w
308
00:11:12,399 --> 00:11:17,959
obcej żywicy zrobionej z smoły, czas zwalnia do
309
00:11:15,440 --> 00:11:20,480
zatrzymania, pomyśl o pociągających scenach Otchłani
310
00:11:17,959 --> 00:11:22,000
w filmie Jonathana Glazera Pod skórą nagie
311
00:11:20,480 --> 00:11:23,680
ciała próbują współistnieć ze sobą
312
00:11:22,000 --> 00:11:26,800
w swoim środowisku
313
00:11:23,680 --> 00:11:29,519
niezręczność ruchu jest całkowicie
314
00:11:26,800 --> 00:11:31,639
wyeliminowana, siódmy utwór niemożliwego światła
315
00:11:29,519 --> 00:11:34,200
nosi tytuł uzbrojona dysforia, zawiera
316
00:11:31,639 --> 00:11:36,639
dwa krótkie teksty: proszę Boże
317
00:11:34,200 --> 00:11:38,880
zabij chłopca we mnie, uczucia przekształcają się
318
00:11:36,639 --> 00:11:40,920
w energię kinetyczną, tutaj nic nie zostaje
319
00:11:38,880 --> 00:11:43,200
niezrealizowane, próbując wydostać się z
320
00:11:40,920 --> 00:11:45,480
mętności, prymitywna wściekłość przyjmuje
321
00:11:43,200 --> 00:11:47,639
siebie, światło wyłania się i kawałek jest
322
00:11:45,480 --> 00:11:50,040
krótko namacalny, rozciągnięte struny
323
00:11:47,639 --> 00:11:52,480
oznaczają, że nastąpiła zmiana, wibracje
324
00:11:50,040 --> 00:11:54,959
wykraczają poza zwykły tembr, tutaj
325
00:11:52,480 --> 00:11:56,800
prymitywna energia emanuje z wnętrza
326
00:11:54,959 --> 00:11:58,760
abstrakcje wymuszają iluzje
327
00:11:56,800 --> 00:12:01,880
sztucznego światła, gdy nasze oczy zaczynają się
328
00:11:58,760 --> 00:12:04,399
zamykać, skupiając się na ostrych dźwiękach
329
00:12:01,880 --> 00:12:06,600
Słuchacz wchodzi w swój umysł za pomocą słów
330
00:12:04,399 --> 00:12:08,480
aż dźwięki ustępują miejsca reszcie
331
00:12:06,600 --> 00:12:11,959
zalewając wszelkie poczucie struktury i
332
00:12:08,480 --> 00:12:13,800
stabilności przyznanej nam, gria stosuje
333
00:12:11,959 --> 00:12:16,880
podobną metodę stałego tonalnego
334
00:12:13,800 --> 00:12:19,399
przesunięcia, 51 minut w białą epilepsję
335
00:12:16,880 --> 00:12:21,160
pojawia się kobieta, przerywając trans, jej
336
00:12:19,399 --> 00:12:23,199
usta są krwawe, gdy drony wypełniają
337
00:12:21,160 --> 00:12:25,600
ścieżkę dźwiękową, strach przed ciemnością
338
00:12:23,199 --> 00:12:27,160
przekształca się w strach przed nieznanym w
339
00:12:25,600 --> 00:12:28,680
tym przypadku rozwiązanie tego, co
340
00:12:27,160 --> 00:12:32,040
publiczność myśli, że rozproszy
341
00:12:28,680 --> 00:12:35,000
zastygłe emocje, światło okazuje się tylko
342
00:12:32,040 --> 00:12:37,720
utwardzać swoją nową formę strachu, włosy wkrótce
343
00:12:35,000 --> 00:12:39,199
mieszają się z tym, co wydaje się być cienkimi roślinami
344
00:12:37,720 --> 00:12:41,399
a gdy pole widzenia kamery
345
00:12:39,199 --> 00:12:43,199
coraz bardziej się rozmywa, ujęcie ostatecznie
346
00:12:41,399 --> 00:12:45,800
przechodzi w bezpośredni punkt
347
00:12:43,199 --> 00:12:47,399
widzenia, spojrzenie unoszące się nad szczytem
348
00:12:45,800 --> 00:12:49,959
starszego mężczyzny
349
00:12:47,399 --> 00:12:51,760
głowa, interpretacja odgrywa dużą rolę
350
00:12:49,959 --> 00:12:55,320
w filmach awangardowych wydanych w
351
00:12:51,760 --> 00:12:55,320
Lata 20. przypominają taniec,
352
00:12:59,360 --> 00:13:02,760
choć ich narracje z pewnością są
353
00:13:00,560 --> 00:13:05,279
interpretacją "Cienkiej białej epilepsji".
354
00:13:02,760 --> 00:13:07,279
Istota tkwi nie w historii, czy jej
braku,
355
00:13:05,279 --> 00:13:09,519
lecz w emocjonalnym efekcie dźwiękowym.
356
00:13:07,279 --> 00:13:11,199
Mówiąc dźwiękiem, struktura odzwierciedla
357
00:13:09,519 --> 00:13:14,399
techniki z zasady "Muzyki konkretnej",
358
00:13:11,199 --> 00:13:16,240
jak i naturalne tendencje nagrań terenowych.
359
00:13:14,399 --> 00:13:18,000
tendencje nagrań terenowych.
360
00:13:16,240 --> 00:13:20,000
Improwizacja jest obfita w trylogii
361
00:13:18,000 --> 00:13:22,320
"Niepokoju", ale nie pochodzi z
362
00:13:20,000 --> 00:13:24,240
źródła. Choreografia i ruch nie są
363
00:13:22,320 --> 00:13:26,720
dyktowane pracą kamery ani reżyserią,
364
00:13:24,240 --> 00:13:28,680
ale przez same podmioty.
365
00:13:26,720 --> 00:13:30,000
Rysując paralelę do "Niemożliwego światła",
366
00:13:28,680 --> 00:13:31,839
odnajduję sprawność metalicznej
367
00:13:30,000 --> 00:13:34,120
perkusji, zawartej w nim i innych
368
00:13:31,839 --> 00:13:36,480
albumach death industrial, jako tak
369
00:13:34,120 --> 00:13:38,240
skuteczną w połączeniu z ekstremami.
370
00:13:36,480 --> 00:13:40,079
Po obejrzeniu "Cienkiej białej epilepsji",
371
00:13:38,240 --> 00:13:42,120
widz może być bliżej odpowiedzi na
372
00:13:40,079 --> 00:13:44,680
zadane pytanie, ale czy kiedykolwiek
373
00:13:42,120 --> 00:13:46,519
dowiemy się, co oznaczają obrazy?
Drugi film
374
00:13:44,680 --> 00:13:49,560
z trylogii, "Morderczy", został wydany
375
00:13:46,519 --> 00:13:51,600
w 2015 roku, 3 lata po pierwszym. Anatomia
376
00:13:49,560 --> 00:13:53,279
jest tutaj przedstawiona jako amorficzna.
Kamera
377
00:13:51,600 --> 00:13:55,759
jest początkowo ustawiona tak, aby
378
00:13:53,279 --> 00:13:58,120
podkreślić każdą część ciała oprócz twarzy.
379
00:13:55,759 --> 00:13:59,880
Ekstremalne zbliżenia na ramiona, nogi, stopy
380
00:13:58,120 --> 00:14:01,920
i uda funkcjonują jako części
381
00:13:59,880 --> 00:14:04,959
niedokończonej glinianej rzeźby.
Kolorystycznie,
382
00:14:01,920 --> 00:14:06,880
ciepła wibracja zastępuje ostre szarości,
383
00:14:04,959 --> 00:14:10,040
ponieważ światło naśladuje odcienie skóry
384
00:14:06,880 --> 00:14:12,000
tych na ekranie. Utwór "Higiena snu"
385
00:14:10,040 --> 00:14:14,720
oznacza wagę otoczenia Medy.
386
00:14:12,000 --> 00:14:18,279
To łóżko jest moim ciałem, odpoczywam
387
00:14:14,720 --> 00:14:21,120
i nic nie robię, jak śmierć, nieproduktywny,
388
00:14:18,279 --> 00:14:22,880
czuję się bezpiecznie i jestem nikim.
Prawa
389
00:14:21,120 --> 00:14:25,800
fizyki są pozornie porzucane w
390
00:14:22,880 --> 00:14:28,240
"Morderczym", kończyny wyginają się, ciała
391
00:14:25,800 --> 00:14:29,639
unoszą, a płynność przybywa i porzuca
392
00:14:28,240 --> 00:14:31,639
siebie w różnym stopniu.
393
00:14:29,639 --> 00:14:34,120
Odniósłbym się do ludzi w tym filmie jako
394
00:14:31,639 --> 00:14:36,480
do organizmów. Ich ruch jest pierwotny
395
00:14:34,120 --> 00:14:38,519
i komórkowy. To tak, jakby komputer
396
00:14:36,480 --> 00:14:41,240
próbował renderować wizualizację
397
00:14:38,519 --> 00:14:43,480
mitozy opartej na człowieku, tylko po to,
398
00:14:41,240 --> 00:14:45,639
aby odwrócić proces, zanim zostanie
w pełni ukończony.
399
00:14:43,480 --> 00:14:48,199
Grzmot dudni, a dźwięki zanikają i
400
00:14:45,639 --> 00:14:50,959
pojawiają się wraz z wizualizacjami. Nagość
401
00:14:48,199 --> 00:14:53,079
rozpowszechniona, ale czy jest z natury
seksualna?
402
00:14:50,959 --> 00:14:55,000
rozszerzone sekwencje zderzających się
ciał,
403
00:14:53,079 --> 00:14:57,440
które oscylują między różnymi stopniami
404
00:14:55,000 --> 00:14:59,639
ciemności, są hipnotyzujące i być może
405
00:14:57,440 --> 00:15:02,079
są jednym z głównych przykładów ch
skuro w
406
00:14:59,639 --> 00:15:04,320
filmie. Chiaroscuro dosłownie tłumaczy
407
00:15:02,079 --> 00:15:06,399
się jako światło-ciemność i jest to
technika,
408
00:15:04,320 --> 00:15:09,759
która podkreśla wyraźny kontrast w
ciemności
409
00:15:06,399 --> 00:15:12,279
i świetle. Zobacz Giovani Bagon, jego
obraz
410
00:15:09,759 --> 00:15:14,120
"Boska miłość zwyciężająca ziemską
miłość"
411
00:15:12,279 --> 00:15:16,120
jako odpowiedni przykład, który silnie
się
412
00:15:14,120 --> 00:15:18,519
odnosi do morderczych, powtarzających
się
413
00:15:16,120 --> 00:15:20,360
drgawek. Katarsis to walka, która jest
414
00:15:18,519 --> 00:15:22,560
przekazywana przez przebłysk
powstrzymywanej
415
00:15:20,360 --> 00:15:24,839
energii. Kobieta pragnie uciec od tego
416
00:15:22,560 --> 00:15:27,120
nieopisanego uczucia, ale jest temu
zapobiega
417
00:15:24,839 --> 00:15:29,680
się, jak sugeruje zwolnione tempo i
418
00:15:27,120 --> 00:15:31,560
manipulacja klatkami.
419
00:15:29,680 --> 00:15:33,680
Trauma jest poruszana w niemożliwym
świetle
420
00:15:31,560 --> 00:15:35,720
poprzez antytetyczne siły, gdy ona
421
00:15:33,680 --> 00:15:38,240
próbuje przezwyciężyć swoje zmagania
lub
422
00:15:35,720 --> 00:15:40,440
te narzucone przez świat. Pomimo
niezachwianej
423
00:15:38,240 --> 00:15:42,040
ambicji dźwiękowej albumu,
424
00:15:40,440 --> 00:15:44,560
robi on niezwykłą robotę, zatrzaskując
425
00:15:42,040 --> 00:15:47,440
słuchacza w świecie jego oryginalności.
426
00:15:44,560 --> 00:15:49,639
"Unrest", wydany w 2017 roku, otwiera
się
427
00:15:47,440 --> 00:15:52,720
zaskakująco jasną sceną, która
wykorzystuje
428
00:15:49,639 --> 00:15:54,680
zarówno en notującą chwiejność, jak i
429
00:15:52,720 --> 00:15:56,600
superimpozycję. Ta sekwencja zawiera
430
00:15:54,680 --> 00:15:58,120
to, co jest z pewnością najbardziej
rytmiczną
431
00:15:56,600 --> 00:16:00,440
częścią odpowiednich ścieżek dźwiękowych
trylogii,
432
00:15:58,120 --> 00:16:02,440
stając się zbyt optymistyczną w
433
00:16:00,440 --> 00:16:04,160
porównaniu z tym, czego się spodziewamy.
Jest
434
00:16:02,440 --> 00:16:05,959
to jedyny film z tej trójki, który nie
435
00:16:04,160 --> 00:16:08,160
wykorzystuje przede wszystkim pionowych
436
00:16:05,959 --> 00:16:09,880
proporcji obrazu, co również przyczynia
się
437
00:16:08,160 --> 00:16:11,880
do szokującej obecności tła, które nie
438
00:16:09,880 --> 00:16:14,079
jest czystą ciemnością. W przeciwnym
razie
439
00:16:11,880 --> 00:16:16,240
przyjemne i nieprzerwane ujęcie drzew
440
00:16:14,079 --> 00:16:18,600
zostaje przerwane przez kobietę
spełniającą
441
00:16:16,240 --> 00:16:20,800
swoje pragnienia, jak jesteśmy już
przyzwyczajeni
442
00:16:18,600 --> 00:16:23,480
do tonalnych zmian pod koniec filmów.
443
00:16:20,800 --> 00:16:25,680
Gran Rio umieszcza to teraz tuż po 10
444
00:16:23,480 --> 00:16:28,120
minutach. Szept rozbrzmiewa w ciemności,
445
00:16:25,680 --> 00:16:30,839
krzyki i gwałtowne ruchy wyrywają się.
446
00:16:28,120 --> 00:16:33,319
To się zatrzymuje, kobieta jest
zawieszona
447
00:16:30,839 --> 00:16:35,360
w czasie i przestrzeni. Graficzna
nagość jest
448
00:16:33,319 --> 00:16:37,519
pokazana, ale pozbawiona dyskusyjnego
449
00:16:35,360 --> 00:16:39,720
erotyzmu, który wcześniej się pojawiał.
Jaźń
450
00:16:37,519 --> 00:16:41,839
nie może istnieć bez izolacji. Czy
ludzie są
451
00:16:39,720 --> 00:16:43,680
tak samo bez natury, ostatnia scena
452
00:16:41,839 --> 00:16:45,880
w filmie przedstawia tę samą kobietę
453
00:16:43,680 --> 00:16:48,440
co na początku, teraz, gdy powoli
454
00:16:45,880 --> 00:16:50,880
się obraca i porusza na boki, trans
455
00:16:48,440 --> 00:16:52,519
trwa, ale Gloom pozostaje wciąż
456
00:16:50,880 --> 00:16:54,319
odczuwalny i wstrząsający, ciekawe jest,
457
00:16:52,519 --> 00:16:56,199
że żadne słowa nie padają z ust
458
00:16:54,319 --> 00:16:58,560
nikogo na ekranie, ani razu.
459
00:16:56,199 --> 00:17:01,319
Przez całą Trylogię tylko pustka ich
460
00:16:58,560 --> 00:17:03,680
wita. Ostatni utwór z albumu nosi
461
00:17:01,319 --> 00:17:05,760
tytuł "Impossible Light /
462
00:17:03,680 --> 00:17:08,120
Golden Flower". To połączenie wszystkich
463
00:17:05,760 --> 00:17:10,640
dotychczas prezentowanych emocji,
464
00:17:08,120 --> 00:17:13,319
zachowujące niechętną nadzieję,
465
00:17:10,640 --> 00:17:15,559
odzwierciedlającą podejście Gran
466
00:17:13,319 --> 00:17:18,160
Rio: nie poddawaj się, zanim wojna
467
00:17:15,559 --> 00:17:21,799
zostanie przegrana, na końcu nieskończoności
468
00:17:18,160 --> 00:17:25,120
wciąż jest światło, po prostu musisz
469
00:17:21,799 --> 00:17:26,559
wstać i biec. Widziałem ducha chłopca,
470
00:17:25,120 --> 00:17:28,919
którym byłem, opłakuję ciało dziewczyny,
471
00:17:26,559 --> 00:17:31,200
którą kocham. Płyta kończy się
472
00:17:28,919 --> 00:17:33,840
wzruszającym tekstem: ona musi wstać
473
00:17:31,200 --> 00:17:36,280
i stanąć w świetle, gdzie może być
474
00:17:33,840 --> 00:17:38,080
sobą, ciałem i umysłem. Impossible
475
00:17:36,280 --> 00:17:40,600
Light odważnie nurkuje w queerową
476
00:17:38,080 --> 00:17:42,559
seksualność, trans cielesność, żal
477
00:17:40,600 --> 00:17:44,799
po tych, którym się nie udało,
478
00:17:42,559 --> 00:17:46,600
solidarność z tymi, którzy zmagają
479
00:17:44,799 --> 00:17:49,039
się z niewyobrażalną dyskryminacją,
480
00:17:46,600 --> 00:17:50,640
toksyczne rozprzestrzenianie się
481
00:17:49,039 --> 00:17:52,640
transfobicznej nienawiści i
482
00:17:50,640 --> 00:17:55,280
dezinformacji oraz ostateczna nadzieja
483
00:17:52,640 --> 00:17:57,360
na wyjście z traumy i udręki psychicznej.
484
00:17:55,280 --> 00:17:59,679
To płyta o świetle na końcu tunelu
485
00:17:57,360 --> 00:18:01,400
i sile potrzebnej, by iść w jego
486
00:17:59,679 --> 00:18:02,720
kierunku. Czytanie tego nadaje pracy
487
00:18:01,400 --> 00:18:05,880
osobistego charakteru, który wpływa
488
00:18:02,720 --> 00:18:09,400
na sposób, w jaki się z nią obcuje.
489
00:18:05,880 --> 00:18:10,919
Gotowość Medy do dzielenia się bólem
490
00:18:09,400 --> 00:18:12,600
i nadzieją przypomina nam o znaczeniu
491
00:18:10,919 --> 00:18:14,600
połączenia w sztuce, które prowadzi
492
00:18:12,600 --> 00:18:17,200
nas ku miłości i akceptacji we
493
00:18:14,600 --> 00:18:20,320
wszelkich formach. Gria zachęca nas
494
00:18:17,200 --> 00:18:22,280
do zadawania pytań i dalszego
495
00:18:20,320 --> 00:18:24,320
odkrywania siebie. Częstotliwości
496
00:18:22,280 --> 00:18:25,679
i rytmy życia, nasze ciała i muzyka
497
00:18:24,320 --> 00:18:27,480
wzajemnie się zapożyczają i dają sobie.
498
00:18:25,679 --> 00:18:30,320
Te cztery dzieła sztuki są nieustępliwe
499
00:18:27,480 --> 00:18:32,960
i fundamentalnie kontrastowe w swoich
500
00:18:30,320 --> 00:18:34,799
metodach, ostatecznie znajdując
501
00:18:32,960 --> 00:18:36,360
etapy ruchu w jakiś sposób poprzez
502
00:18:34,799 --> 00:18:38,799
fizyczne doświadczanie tych dzieł,
503
00:18:36,360 --> 00:18:40,880
ukierunkowując energię kinetyczną.
504
00:18:38,799 --> 00:18:42,880
Nieograniczone odległością, są one
505
00:18:40,880 --> 00:18:44,840
doskonałymi przykładami Uwolnienia się
506
00:18:42,880 --> 00:18:46,679
od konwencji narzuconych muzyce i
507
00:18:44,840 --> 00:18:49,080
kinematografii i błagam, abyście ich
508
00:18:46,679 --> 00:18:50,880
poszukali i wpuścili światło, a otchłań
509
00:18:49,080 --> 00:18:54,840
was powitała. Dziękuję bardzo za
510
00:18:50,880 --> 00:18:54,840
oglądanie. Naprawdę to doceniam.